Speelgoedbank-amersfoort

De Speelgoedbank Amersfoort is al een aantal keer in de pers 'verschenen'. Wij hebben hier leuke reactie op gekregen. Zo stond er in de oktober-uitgave van het tijdschrift De Happinez een stukje over de oprichting van de Speelgoedbank. Wij hebben erg leuke reacties gekregen op dit stukje. Zo was er een sportschool in Brabant die wilde helpen om speelgoed in te zamelen, en wilde de Hogere Economische School in Amsterdam speelgoed laten inzamelen door studenten. Gezien onze opslagcapaciteit hebben we voorlopig van deze acties af moeten zien. Maar wij zijn natuurlijk wel ontzettend blij dat er zoveel mensen meedenken en het is een luxe-probleem dat wij op dit moment voldoende speelgoed hebben! Nu maar hopen dat we vooral veel speelgoed kunnen gaan uitgeven en dat wij 'gevonden' worden door de gezinnen die onze hulp goed kunnen gebruiken.

Speelgoedbank opent haar deuren
vrijdag 19 september 2008 10:20

Opening speelgoedbank

LIENDERT - Op 10 september heeft de Speelgoedbank officieel haar deuren geopend. Na een welkomstwoord door Vincent van Oordt, directeur Portaal Eemland, openden Gerdien Jansen en Karin Nieuwenburg door middel van het doorknippen van een ballonnen en knuffelslinger officieel haar deuren.

Het eerste speelgoed is uitgereikt aan Gijs. Gijs had al eerder die middag zijn oog laten vallen op het cadeau wat aan hem uitgereikt werd. Naderhand hebben zijn zusje en broer ook iets moois mogen uitzoeken. Tijdens de opening was er veel belangstelling van de kinderen uit de buurt. Zij vermaakten zich uitstekend met de aanwezige spelletjes.


Portaal is van plan de diverse “banken" in Amersfoort (zoals de Voedselbank, Kledingbank, en dus ook de Speelgoedbank) te ondersteunen en onderdak te bieden in een (nog te bouwen) bedrijfsverzamelgebouw. Op dit moment is de Speelgoedbank tijdelijk gevestigd aan het Kwikstaartpad 18 in de wijk Liendert. Ze delen dit pand met de buurtbeheerder van Portaal voor de wijk Liendert.
Bron: Stad Amersfoort

Bron: Kansz maart 2011

 

Speelgoedbank Amersfoort ook voor Gooi en Eemland

  • Gepubliceerd op 19 februari 2009, 17:33
  • Laatst bijgewerkt op 19 februari 2009, 21:22

Amersfoort - Sommige kinderen kunnen nooit in de kring op school vertellen dat ze nieuw speelgoed hebben. Hun ouders hebben te weinig geld om het voor hen te kopen. Om deze kinderen ook van speelgoed te voorzien, is in Amersfoort een 'speelgoedbank' actief in navolging van de voedselbank en kledingbank. Ook mensen met een krappe beurs uit Eemland en het Gooi zijn er van harte welkom.

,,We hadden laatst een gezin met negen kinderen uit Zwolle, dat speelgoed kwam uitzoeken. Ongelooflijk hoe blij al die kinderen daarmee waren. Echt heel leuk om te zien!", vertelt Karin Nieuwenburg.

Zij bedacht samen met Gerdien Jansen ruim twee jaar geleden het concept. Het vinden van een geschikte ruimte was het grootste probleem. Woningcorporatie Portaal bood uitkomst. De speelgoedbank mag gratis gebruik maken van een seniorenwoning in de Amersfoortse wijk Liendert. Uiteindelijk is het de bedoeling dat de speelgoedbank samen met de kledingbank in één ruimte gehuisvest wordt.

Bron: De Gooi en Eemlander

Dolblij met een tweedehandsstep

Geplaatst: 18 februari 2009 10:30, laatste wijziging: 18 februari 2009 10:42

door Karin de Geest

In Amersfoort is de eerste speelgoedbank van Nederland opgericht. Mensen die geen geld hebben om hun kinderen van speelgoed te voorzien, kunnen hier terecht. |foto nederlands dagblad/jaco klamer

 
Het is moeilijk voor te stellen voor gezinnen die kasten vol poppen, auto's en spelletjes bezitten. Maar er zijn veel mensen in Nederland die te weinig geld hebben voor speelgoed. Voor hen is in Amersfoort een speelgoedbank opgericht.

 
Vol belangstelling kijken twee meisjes naar al het moois om hen heen: plastic kastelen, duplopoppetjes, kinderboeken, stapels gezelschapsspellen. Het is een kleine, donkere kamer, vrij rommelig en door de kasten is er nauwelijks ruimte je om te draaien. Maar dat is niet erg als het vol speelgoed staat en je gratis iets mag meenemen. Het oudste meisje pakt stralend een bakje met kralen. Dat bijna alle spullen tweedehands zijn, lijkt haar niet te deren. Haar ouders hebben tenslotte niet genoeg geld nieuw speelgoed te kopen.

Voor dit soort kinderen zijn Karin Nieuwenburg (34) en Gerdien Jansen (33) een speelgoedbank begonnen in Amersfoort. Ze zamelen overtollig speelgoed in van rijkere mensen en geven het aan ouders die er geen geld voor hebben. Het is de eerste en (nu nog) enige speelgoedbank in Nederland, vertellen de oprichtsters.

,,Ik heb lesgegeven op het speciaal basisonderwijs en daar kreeg ik veel te maken met gezinnen die geen geld hebben voor speelgoed'', zegt Nieuwenburg. ,,Ik merkte bijvoorbeeld dat er kinderen stil waren als we het over Sinterklaas hadden, terwijl ze normaal gesproken veel kletsten. Zij kregen namelijk geen cadeautjes.''

Ze zoekt een boekje uit over getallen voor een driejarig meisje. Het kind had verlegen laten zien dat het al tot twintig kan tellen. De trotse vader vertelt dat zijn dochtertje dat helemaal zelfstandig van tv heeft geleerd. Dat is een van de redenen waarom speelgoed zo belangrijk is, legt Nieuwenburg uit. Het helpt kinderen zich te ontwikkelen.

Luxeprobleem
Het idee voor een speelgoedbank werd tweeënhalf jaar geleden geboren in een tuin die Nieuwenburg deelde met Jansen. ,,Ik was zelf net moeder'', legt Jansen uit, die tevens werkt als kapster. ,,Ik kreeg heel veel speelgoed, terwijl er kinderen zijn die bijna niets krijgen. De verschillen zijn zo groot.'' Er zijn plannen de Amersfoortse speelgoedbank, kledingbank en voedselbank in één pand onder te brengen. Maar omdat dat op zich laat wachten, is de speelgoedbank tijdelijk kosteloos ondergebracht in een huiskamer van een huisje van woningcorporatie Portaal.

Inmiddels hebben drie vrijwilligers het speelgoedbankteam versterkt. Een van hen is de gepensioneerde Joop Knies (68). Hij zet een houten muis neer, die hij net heeft voorzien van nieuwe oogjes. Dat is een van zijn taken: versleten speelgoed opknappen. Opvallend is dat zijn carrière als beroepsmilitair een voorbereiding was op dit werk. ,,We verveelden ons vaak tijdens de weekenddiensten bij de marine'', zegt hij. ,,Daarom gingen we oud speelgoed opknappen.''

Er zijn regels verbonden aan de speelgoedbank. Ouders moeten een verwijsbrief meenemen van bijvoorbeeld de huisarts of het Riagg. De bezoekers mogen ongeveer vier spullen per kind meenemen, twee keer per jaar. Echt streng zijn de medewerkers van de speelgoedbank echter niet. Meteen na de opening staat er al een vader voor de deur die kortgeleden ook speelgoed heeft opgehaald. ,,Het is het nieuwe jaar,'' zegt hij. ,,Dat telt niet'', antwoordt Nieuwenburg. ,,We tellen vanaf de vorige keer dat je geweest bent. Maar kom binnen, als je maar niet zoveel meeneemt als de vorige keer!''

,,We krijgen meer binnen dan er weggaat'', legt ze uit. En inderdaad, hoewel het een drukke maandagmiddag is en veel spullen worden weggegeven, zijn er op z'n minst zoveel mensen die dozen vol speelgoed brengen. Nieuwenburg noemt de overvloed aan leveranciers een 'luxeprobleem'. ,,We moeten soms zelfs spullen weigeren.''

Nieuwenburg wil niet te veel zeggen over de reden waarom veel mensen te weinig geld hebben voor speelgoed.. ,,Ik wil niet doen alsof ik het allemaal weet'', legt ze uit. ,,Ik merk wel dat ze vaak een minimuminkomen hebben en ze niet veel kansen hebben door gebrek aan scholing. Sommigen zitten in de schuldsanering. Daarnaast komen er veel asielzoekers langs. En misschien zijn er ouders met opvoedproblemen, het is alleen niet onze taak daarover te oordelen.'' De speelgoedbank vraagt geen verklaring van 'klanten'. ,,Voor veel mensen is het al een grote stap naar ons toe te gaan, omdat ze zich schamen. Dat is wisselend; soms vertellen ze uit zichzelf wat er scheelt.''

Lach
De man die zojuist is binnengekomen, wil wel iets zeggen over zijn situatie. ,,Iemand die bezig is met mijn schulden heeft me doorverwezen.'' Hij is blij met de speelgoedbank. ,,De medewerksters zijn heel aardig en mijn kinderen waren de vorige keer heel blij met het speelgoed.''

Hij zet een handtekening als teken van ontvangst van de spullen die hij meeneemt. ,,We zien u dus in 2010 weer terug'', zegt Nieuwenburg. ,,Maar als u in oktober nog wat wilt knijpen we misschien een oogje dicht.'' Met een brede grijns gaat de man weg. Nieuwenburg grinnikt: ,,Die man heeft een prachtige lach op zijn gezicht, dat doet hij toch slim.''

Jansen en Nieuwenburg helpen de 'klanten' uitgebreid met zoeken. Ze zoeken boeken en radiootjes uit voor een vrouw. Uiteindelijk gaat de moeder met twee grote plastic tassen vol speelgoed naar huis. Ondertussen moet een ander gezinnetje even wachten in het halletje. Een klein jongetje staat in de deuropening met grote ogen te kijken naar al het moois in de kamer.

,,De reacties van kinderen raken ons'', zegt Nieuwenburg. Dat ze iets voor hun medemens kunnen betekenen, is voor haar en Jansen een reden om met dit vrijwilligerswerk door te gaan. ,,Het moet niet te vanzelfsprekend worden dat je veel hebt.''

,,Maar ik vind het ook gewoon gezellig'', reageert Jansen.

Houten step
De initiatiefnemers hopen in de toekomst een grotere ruimte te krijgen en iets meer vrijwilligers. Ze willen ongeveer twee keer per maand opengaan. ,,Niet veel vaker, want daar is geen vraag naar'', vertelt Nieuwenburg. ,,We houden het bovendien liever een beetje beperkt, zodat we het langer volhouden.''

Een nieuw gezin wandelt binnen: een vader, moeder en twee meisjes. De jongste krijgt een houten step die door Knies is opgeknapt. Glunderend rijdt ze naar buiten. De drie medewerkers van de speelgoedbank glimlachen. ,,Daar doen we het voor'', zegt Joop.

Bron: Nederlands Dagblad